วิเคราะห์บทอัศจรรย์
posted on 25 Feb 2010 16:51 by obtheair in on-my-mind
ที่มาของบทกวี : http://women.mthai.com/views_Rate-XXX_11_86_33869_1.women
ขุนช้างขุนแผน ฉากคืนแต่งงานของพลายแก้วกับบัวคลี่
เกิดพยับพยุห์พัดอัศจรรย์ << กำลังปล้ำกันอยู่
สลาตันเป็นระลอกกระฉอกฉาน << บัวคลี่เริ่มแฉะ
ทะเลลึกดังจะล่มด้วยลมกาฬ << ยังปล้ำกันอยู่
กระทบดานกระแทกดังกำลังแรง << ก็ยังปล้ำกันอยู่
สำเภาจีนเจียนจมด้วยลมซัด
สลุบลัดเลียบบังเข้าฝั่งแฝง << พลายแก้วชักปู๋จะเอามาเสียบ
ไหหลำแล่นตัดแหลมแคมตะแคง << เอาปู๋ไปถูกับปากรู
ตลบตะแลงเลาะเลียมมาตามเลา << พลายแก้วเอาปู๋ไปจอรูบัวคลี่
ถึงปากน้ำแล่นส่งเข้าตรงร่อง << เสียบปู๋ไปได้นิดนึงแล้ว
ให้ขัดข้องแข็งขืนไม่ใคร่เข้า << เสียบปู๋ต่อไม่ลง
ด้วยร่องน้อยน้ำคับอับสำเภา << รูบัวคลี่เล็ก
ขึ้นติดตั้งหลังเต่าอยู่โตงเตง << ปู๋พลายแก้วติดคารูบัวคลี่
พอกำลังลมจัดพัดกระโชก
กระแทกโคกกระท้อนโขดเรือโดดเหยง << พลายแก้วออกแรง
เข้าครึ่งลำหายแคลงไม่โคลงเคลง << เข้าไปแล้วครึ่งท่อน
จุ้นจู๊เกรงเรือหักค่อยยักย้าย << พลายแก้วกลัวปู๋หักครึ่ง จึงไม่กล้าออกแรงต่อทันที
ด้วยคลองน้อยเรือถนัดจึงขัดขึง << รูเล็ก ใส่ลำบาก
เข้าติดตรึงครึ่งลำระส่ำระสาย << ยังใส่ไปได้แค่ครึ่ง
พอชักใบขึ้นกบรอกลมตอกท้าย << พลายแก้วยกตัว หวังใช้น้ำหนักทั้งตัว
ก็มิดหายเข้าไปทั้งลำพอน้ำมา << ปู๋เสียบมิดทั้งท่อนแล้ว น้ำแตกพอดี
พอฝนลงลมถอยเรือลอยลำ << เอาปู๋ออกจากรู
ก็ตามน้ำแล่นล่องออกจากท่า << อาศัยน้ำ ถอนออกง่ายๆ
ทั้งสองเสร็จสมชมชื่นดั่งจินดา << เสร็จสิ้นกามกิจ
ก็แนบหน้าผาศุกมาทุกวัน << นอนกอดกันต่อ
ปล. อะไรวะ!!! เสียบทีเดียวน้ำแตกแล้ว มึงไม่ต้องชักเข้าชักออกเลยเรอะ
ขุนช้างขุนแผน ฉากคืนแต่งงานของพลายแก้วกับบัวคลี่
เกิดพยับพยุห์พัดอัศจรรย์ << กำลังปล้ำกันอยู่
สลาตันเป็นระลอกกระฉอกฉาน << บัวคลี่เริ่มแฉะ
ทะเลลึกดังจะล่มด้วยลมกาฬ << ยังปล้ำกันอยู่
กระทบดานกระแทกดังกำลังแรง << ก็ยังปล้ำกันอยู่
สำเภาจีนเจียนจมด้วยลมซัด
สลุบลัดเลียบบังเข้าฝั่งแฝง << พลายแก้วชักปู๋จะเอามาเสียบ
ไหหลำแล่นตัดแหลมแคมตะแคง << เอาปู๋ไปถูกับปากรู
ตลบตะแลงเลาะเลียมมาตามเลา << พลายแก้วเอาปู๋ไปจอรูบัวคลี่
ถึงปากน้ำแล่นส่งเข้าตรงร่อง << เสียบปู๋ไปได้นิดนึงแล้ว
ให้ขัดข้องแข็งขืนไม่ใคร่เข้า << เสียบปู๋ต่อไม่ลง
ด้วยร่องน้อยน้ำคับอับสำเภา << รูบัวคลี่เล็ก
ขึ้นติดตั้งหลังเต่าอยู่โตงเตง << ปู๋พลายแก้วติดคารูบัวคลี่
พอกำลังลมจัดพัดกระโชก
กระแทกโคกกระท้อนโขดเรือโดดเหยง << พลายแก้วออกแรง
เข้าครึ่งลำหายแคลงไม่โคลงเคลง << เข้าไปแล้วครึ่งท่อน
จุ้นจู๊เกรงเรือหักค่อยยักย้าย << พลายแก้วกลัวปู๋หักครึ่ง จึงไม่กล้าออกแรงต่อทันที
ด้วยคลองน้อยเรือถนัดจึงขัดขึง << รูเล็ก ใส่ลำบาก
เข้าติดตรึงครึ่งลำระส่ำระสาย << ยังใส่ไปได้แค่ครึ่ง
พอชักใบขึ้นกบรอกลมตอกท้าย << พลายแก้วยกตัว หวังใช้น้ำหนักทั้งตัว
ก็มิดหายเข้าไปทั้งลำพอน้ำมา << ปู๋เสียบมิดทั้งท่อนแล้ว น้ำแตกพอดี
พอฝนลงลมถอยเรือลอยลำ << เอาปู๋ออกจากรู
ก็ตามน้ำแล่นล่องออกจากท่า << อาศัยน้ำ ถอนออกง่ายๆ
ทั้งสองเสร็จสมชมชื่นดั่งจินดา << เสร็จสิ้นกามกิจ
ก็แนบหน้าผาศุกมาทุกวัน << นอนกอดกันต่อ
ปล. อะไรวะ!!! เสียบทีเดียวน้ำแตกแล้ว มึงไม่ต้องชักเข้าชักออกเลยเรอะ
Tags: กลอนแปด, กาม, ขุนช้างขุนแผน, บทอัศจรรย์26 Comments
อึ้ง..
ทำไมบทอัศจรรย์มันรุนแรงเงี้ยพะ! เคยอ่านแต่แบบผีเสื้อกับดอกไม้ในวรรณคดีเรื่องอื่น แต่อันนี้มันแรงจังเลยอะ
สยองจิต = =
#1 By AJ davinci on 2010-02-25 17:18